سنگ سار شد دخترکی که به دیوار تکیه داده بود. وقتی روی برمیگرداند کلوخه هایی را که با صورتش برخورد می کردند باور نمی کرد. آینه در دست گرفته بود و کلوخه های فرو رفته در صورتش را نگاه می کرد. با هر دم عمیقی سردش می شد و با هر بازدمی گرما و خون بدنش را فرو می کشید. جای لبخند بر روی تصویر حک شده باقی می ماند. جنازه ی فرو رفته در زیر سنگ های سنگسار آهسته و با درد از جا بلند می شد و خودش را به دیوار می کشید. کلوخه ها از بدنش جدا شدند و تکه هایی از بدن را که قفل شده بود در تخلخلشان با خود بردند. سنگ های آغشته به بدن و خونابه در سرمای زمین جا گرفتند. دخترک آینه را رو به زمین گرفت.
